شنبه ی خون

امروز چه روزی بود خدایا ... چه چیزها که ندیدم ... با همین چشمهای کور شده از گاز اشک آور .... لال شده ام ... اما نترسیده ام ... با هم باشیم که این تنها رمز پیروزی است

زنده ها

سالی که نکوست از بهارش پیداست , نیست ؟

سال من تمام شد . موش را می گویم . ۲۴ تمام . ۲۴ سال و ۵ ماه . این عمر من است که می گذرد .

خنده دار است اگر بگویم که نبودم . چون همه دیدند که نبودم . دغدغه هایی داشتم که دفاعم با همه ی مکافات هایش کوچک ترینشان بود . بعدا مفصل می نویسم .

سال نوی همه مبارک . مخصوصا سال نوی کسی که عمرم را جلای تازه بخشید .

چه بیرحمانه زیبایی

شما هم با من هم عقیده اید ؟ که داریوش قبل از اینکه ترک کنه خیلی خیلی قشنگ تر می خوند ؟ مقایسه کنید مثلا " طاقت " رو با " راهی " . البته همین الان هم داریوش از بقیه بهتر می خونه . چقدر " تصویر رویا " رو دوست داشتم .

 

شب از مهتاب سر میره

تمام ماه , تو آبه

شبیه عکس یک رویاست

تو خوابیدی , جهان خوابه

زمین دور تو می گرده

زمان دست تو افتاده

تماشا کن , سکوت تو

عجب عمقی به شب داده

تو خواب انگار طرحی از

گل و مهتاب و لبخندی

شب از جایی شروع میشه

که تو چشمات و می بندی

تو را آغوش می گیرم

تنم سر ریز رویا شه

جهان قد یه لالایی

توی آغوش من جا شه

تو را آغوش می گیرم

هوا تاریک تر میشه

خدا از دست های تو

به من نزدیک تر میشه

تمام خونه پر میشه

از این تصویر رویایی

تماشا کن , تماشا کن

چه بیرحمانه زیبایی

این آهنگ رو از اینجا دانلود کنید 

بوسه در راه آهن

صدای سوت قطار می خواهم . صدای ریل . صدای دود . صدای سوت . ایستگاه به ایستگاه دلهره می خواهم . منظره به منظره انتظار . پنجره به پنجره تنفس می خواهم . دلم تپیدن هوس کرده . تند تر تپیدن می خواهد . این آخرین صدای سوت قطار را در گوشم ذخیره می کنم . باشد برای روز مبادا . کنار لبخندهای لاغر شاعر خانگی . باشد برای روز مبادا ...

آسمان آفتابی است و لبهایم لبریز از لبخندی بزرگ . شیشه ی ماشین پایین و بلوار کشاورز خلوت . چراغ های راهنمایی سبز و درخت ها بی برگ . اثری از پلیس ها و عابران عبوس و راننده های عجول و دود نیست . آسمان زمستان آفتابی است . می خندم و تهران را می رانم . تهران را می گذرم . زمستانم گرم است و آفتابی . زمستانم خوش بوست . زمستانم پر رنگ است . بلوار کشاورزهایش خلوت است . چراغ هایش سبزند و پلیس هایش بیکار . رویای من ... قریه ی من ... رویای من ... قریه ی من ....

صدای سوت قطار می شنوم . صدای سوت قطار می خواهم . صدای سوتی که مرا به او می رساند ...

چنان دل کندم از دنیا ...

زنده ام . بر می گردم به زودی

طاق

یک بیابان تاریک می بینم . یک دریای روشن . یک درخت بی زمین . یک ابر بی سایه . هوا را فوت می کنم و قدم هایم را می شمارم ... یک ... سه ... پنج ... هفت ... نه ... یازده ... سیزده ... پانزده ...

پلک نمی زند و نگاهم می کند . سنگینی نگاهش را حس می کنم . جغدی ناله می کند . گرسنه است . هوا را مشت می کنم و نفس هایم را می شمارم ... یک ... سه ... پنج ... هفت ... نه ... یازده ... سیزده ...

دردی عجیب تک تک استخوانهایم را می جود . می تراشد انگار . تار مویی از سرم افتاده و در باد می رقصد . مسیرش را دنبال می کنم . پاورچین پاورچین کنارش می روم . می بویمش . بوی من را نمی دهد . شاید هم می دهد . آدم که خودش بوی خودش را نمی فهمد ! هوا را بو می کنم و موهایم را می شمارم ... یک ... سه ... پنج ... هفت ... نه ... یازده ...

لبم خشک شده و تشنه نیستم . قلبم تیر می کشد و خسته نیستم . سرم گیج می رود و نشئه نیستم . هوا را می نوشم و می بویم و می بلعم و تپش های قلبم را می شمارم ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ... یک ................

به دنیا می آییم !

تبریک بگید لطفا . من اومدم تو این دنیا . به من تبریک باید گفت یا به دنیا ؟!

فوووووووووووووووووووووت

بوی بی بوی سکوت می آید . سکوت ... سکوت ... همه جا پر از خاک شده . حتی توی مخفی ترین سوراخ های وجودم . این خاک ها را می بینم . عمدا فوتشان نمی کنم . باشد به وقتش ...

همین حسی که دارم ...

پاییز آمده . این را تقویم روی داشبورد ماشین می گوید . اما هوای داغ پشت شیشه ها هنوز تابستانی است . مثل قلب من ...

پاییز آمده . من دوستش دارم . گنگی غروبش را دوست دارم . و مداد رنگی خوشرنگ برگ های خشکش را . و شب هایش را . حالا که سرم داغ است خنکایش را . صبح هایش را . عصرهایش را . عصرهای لیمویی و پرتقالیش را .

خیس می شوم زیر باران نباریده ی پاییزی . گم می شوم در تاریکی شب های بی حوصله ی پاییزی . بوی مهر می آید . بوی عشق می آید . بوی خاک می آید ...

حس خوبی دارم . حال خوشی دارم . همین حسی که دارم ... حتی وقتی از تو دورم ... تلخ و بیمارم ... چقد خوبه !!

روز تابستانی لبهای تو ...

دارم دود می شوم . به هوا می روم . به آسمان . تازه دارم می فهمم ... ما ز بالاییم و بالا می رویم ... در حال ذوب شدنم . آب می شوم . قطره قطره می چکم . دارم گم می شوم . در خودم ... در تو ...

حال و هوای عجیبی ندارم . معمولیم . اما فرق دارم . نمی دانم . شایدم عجیبم و معمولی نیستم . گیجم اما . مطمئنم .

باد را توی مشتم اسیر می کنم . خورشید را توی جیبم پنهان می کنم . مهتاب را یک نفس سر می کشم . برای ستاره ها ساز می زنم . راه می روم . راه می روم . فکر می کنم . کمی فروغ می خوانم . کمی سعدی . کمی هم حافظ . دلم دریا می خواهد . حالم خوش است ... از تو .

دارم نابود می شوم . گر می گیرم . پرپر می زنم . شهیار گوش می کنم . روز پاییزی میلاد تو ... روز بهاری میلاد تو ... روز ابری سینه ی من ... روز تابستانی لب های تو ... دلم آغوشت را می خواهد ... آغوش بی دغدغه ات را . دلم نوازش می خواهد . تا خواب . تا رویا ...

گنگ بودم کاش . کور بودم کاش . قلبم از سنگ بود کاش .

می نویسم ... بی هدف ... از تو ...